search

ΑΡΘΡΑ

Η φάση πλέον είναι να έχεις το ραπ, κάτι που δεν καταλαβαίνουν όσοι βολεμένοι μεγάλωσαν στα 1990s και τρέχουν ακόμα τα μουσικά πράγματα, δίχως να θέλουν να αποδεχτούν την ομορφιά, την αυθεντικότητα και τη διαφορετικότητα του hip hop...

Είναι η ταχύτητα με την οποία έφτασαν τα νέα για τον χαμό του XXXTentancion (πριν μήνες για την απώλεια του Lil Peep), είναι το πρόσφατο νο.1 του Childish Gambino, είναι το video στο Λούβρο των Carters, είναι οι 350+ κυκλοφορίες ελληνικού ραπ τον χρόνο, τα dis και τα beef που μεγαλώνουν στο YouTube πιο γρήγορα και από τα ίδια τα ελληνόφωνα hip hop κομμάτια (θέμα γούστου αν έχουν όντως κάτι να πουν). Και, όταν πια το ένα μύριο φέρνει το άλλο τόσο γρήγορα στο YouTube και οι χιλιάδες γίνονται εκατοντάδες χιλιάδες plays στο Spotify, πλησιάζει η στιγμή που, είτε για καλύτερα , είτε για χειρότερα, η φάση πλέον είναι να έχεις το ραπ.

Το καταλαβαίνεις από το άρθρο του high snob society στους ATH Κids, από την profile pic της Μαρίνας Σάττι και τις όποιες κοινές αισθητικές αναφορές αισθητικής με τη Μ.Ι.Α., το καταλαβαίνεις από τα χιτς που συγκεντρώνουν τα videos-προσπάθειες του Vice να έρθει πιο κοντά στην πιτσιρικαρία· και, τέλος, το καταλαβαίνεις όταν έχεις το πρόβλημα της αρχής. Του να πρέπει δηλαδή να ξεκινήσεις από κάπου ώστε να καταγράφεις την εγχώρια ραπ σκηνή του 2018 και να μην ξέρεις πραγματικά από πού. Όπως δεν ξέρεις και πόσο καλό ή όχι είναι αυτό που ακούς. Μου φαίνεται φυσιολογικό, όταν γεμίζει το καλάθι της χιπ χοπ, rap, trap προσφοράς, να θολώνει η γραμμή στο τι είναι αξιόλογο και τι όχι. Αν όντως υπάρχει κάτι που να ανεβάζει ψηλά τον πήχη στο ελληνόφωνο rap ή απλά όλοι τα χώνουν μπας και βγάλουν κανά ψιλό, τώρα που το rap έγινε cool και στην Ελλάδα.


Το μόνο σίγουρο, ότι η δύναμη της ραπ φόρμας είναι πλέον παντού γύρω μας ως μουσική έκφραση, ακόμη και στη χώρα όπου πιστεύαμε ότι δεν θα έρθει ποτέ και όπου θα μέναμε για χρόνια στο βόλεμα του να παίζουν τα ραδιόφωνα τον Parov Stellar, τον Nick Cave και τη Shakira. Το βόλεμα είναι επίσης η λέξη που ταιριάζει στον μέσο όρο των μουσικογράφων, influencers και media κεφαλών που «τρέχουν» τη φάση: όσων δηλαδή μεγάλωσαν στα 1990s και δεν βρίσκουν λόγο ακόμα, εκεί γύρω στα 40 τους, να αποδεχτούν τις εξελίξεις στην παγκόσμια μουσική. Γιατί, είναι προφανές ότι αντιστέκονται με κάθε δυναμική, ειδικά τα εναλλακτικά ραδιόφωνα, τα οποία αφορίζουν τη hip hop φόρμα ως αντιεμπορική.

Δυστυχώς, όμως, μετά το ποπ των Drake, Gambino, Rihanna κ.ά. δεν θα έχει στοπ και αυτό το ξέρουμε όλοι, είτε αρνούμαστε, είτε επιτρέπουμε να ξεκινήσει το ποπ. Και αν με ρωτάτε, ελπίζω σύντομα όλοι να αποδεχτούμε την ομορφιά, την αυθεντικότητα και τη διαφορετικότητα του hip hop. Ας το πάρουμε σαν αυτό που πραγματικά είναι: το νέο κυρίαρχο είδος, που αποδεδειγμένα είναι και το μοναδικό το οποίο μπορεί να αυξήσει τα νούμερα τόσο στην ελληνική μουσική βιοτεχνία, όσο και στη βιομηχανία των media.

Έτσι κι αλλιώς, το ημερολόγιο δείχνει επερχόμενη συναυλία του Lil Pump, ακριβώς όπως έδειξε και συναυλία του John Cale. Και η επιλογή ας είναι στο κοινό, αλλά ας μας βεβαιώσουν στο μεταξύ οι αρμόδιοι ότι μπορούν και πιάνουν τον παλμό, εκφράζοντας τις επιθυμίες κάθε γενιάς.

*Ξεκινάω και επίσημα την Incoming λίστα μου στο Spotify, με τις επιλογές τις οποίες παρουσιάζω εδώ 2 φορές τον μήνα ή τουλάχιστον όσες από τις promo κυκλοφορίες έχουν ανέβει κατά το διάστημα που συντάσσεται η στήλη.

Στη διάθεσή σας στο παρακάτω link. Ευχαριστώ προκαταβολικά για το follow και καλή ακρόαση.

https://open.spotify.com/user/1199990642/playlist/1phndSENe9CCe9C32ulsuQ?si=bpPeZm91R6eMPS2xo3neQA

4 Singles

1. Μischa Blanos - Geckos (Infine)

24eIncm_2.jpg

Aπό το ΕΡ Second Nature του Ρουμάνου Mischa Blanos, το ιδιαίτερο "Geckos" γεφυρώνει το μέλλον της γαλλικής ετικέτας Infine με το ένδοξο παρελθόν της, βλ. Francesco Tristano. Πολύ πιο έντονες οι σλάβικες αναφορές, αλλά με ξεκάθαρη την ανάγκη να παντρέψει την αυτιστική techno ρυθμολογία με την piano jazz. Περιμένω και τη γνώμη του δικού μας Lumiere.

To ακούτε στη Spotify λίστα

2. BUNKR - Beach Brew (VLSI)

24eIncm_3.png

Η 2η εμφάνιση του BUNKR στη νέα εποχή του Incoming. Μελωδικός όπως και με το προηγούμενο single, με τη soft disco εκδοχή –η οποία σε περιπτώσεις τρανσίζει– να έχει όλα τα χρώματα που θες σε ένα σούρουπο. Το "Beach Brew" μπορεί να γίνει το καλά κρυμμένο balearic anthem του καλοκαιριού.

To ακούτε στη Spotify λίστα

3. Miss Kittin & The Hacker - Upstart (Dark Entries)

24eIncm_4.jpg

Oι επανεκδόσεις της αμερικάνικης Dark Entries φέρνουν στην επιφάνεια τη 2η τετράδα κομματιών που προέκυψαν την περίοδο 1997/1999, όταν και άνθιζε καλλιτεχνικά (και όχι μόνο) η σχέση Miss Kittin & Hacker. To “Upstart” είναι όσο acid, σέξι και techno χρειάζεστε για τα πρώτα σκοτάδια στις πίστες.

Soundcloud preview link και θα προστεθεί στη λίστα μετά τις 25/6 που κυκλοφορεί.

https://soundcloud.com/darkentriesrecords/miss-kittin-the-hacker-upstart

2 Albums

1.  X - Altera: X - Altera (Ghostly International)

24eIncm_5.jpg

Ο αξιότιμος κύριος Dabrye φανερώνει εδώ κάτι πολύ διαφορετικό από το φουτουριστικό χιπ χοπ που μας έχει συνηθίσει. Kαι το καθιστά σαφές από την αρχή, καθώς το "Check Out The Bass” –πρώτο single και δεύτερο κομμάτι του άλμπουμ– συνεχίζει από τα break beats ρυθμικά του εναρκτήριου "Compound Extraprotus”, απλώνοντας τις χαμηλές συχνότητες του μπάσου σε κύκλους λιγότερο συνηθισμένους. Σύντομα τα bleeps και τα εφέ θα φέρουν κατά νου τα ένδοξα rave parties των 1990s και η jungle σκηνή του βρετανικού καλοκαιριού του 1996 θα βρει τον δάσκαλό της στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Η drum 'n' bass ρυθμολογία ξεπατικώνει (απροκάλυπτα) μέσω samples τα 1990s μοτίβα και οι ατμόσφαιρες τύπου Orbital συμπληρώνουν το παζλ μιας ηχητικής αναβίωσης που κοιτά στο πρώτο δυνατό χτύπημα της electronica. Kenny Larkin, 4 Hero και οι Black Dog είναι αναμφίβολα οι ήρωες πίσω από τις νέες περιπέτειες του Dabrye, ο οποίος στο X- Altera δοκιμάζει τις πιθανότητες που μπορεί να έχουν τα κομμάτια σε λονδρέζικα rave ξεφαντώματα. Mission accomplished.

Ακούτε δείγματα στη Spotify λίστα

2. Aisha Chaouche - Safe (Night Time Stories)

24eIncm_6.jpg

To label της Oυαλής Aisha Chaouse είναι το αδερφάκι της Late Night Tales που μας χάρισε την τελευταία τριετία τους Khruangbin, οπότε λίγο την προσοχή σας. Άλλωστε οι φωνές της αποδεικνύονται μαγικές σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Safe. Καταλαμβάνουν μάλιστα όλον τον χώρο, με αποτέλεσμα έγχορδα, beats και sub bass να έχουν δευτερεύον ρόλο. Μια μικρή Björk σε εξέλιξη, λοιπόν, αλλά με λιγότερο δράμα και με περισσότερη ποπ αμεσότητα. Καιρό είχες να χρησιμοποιήσεις τη λέξη «ύμνος» για κομμάτι, όμως η Chaouche κάνει αυτό ακριβώς, με περισσότερο στυλ και σίγουρα με περισσότερη φαντασία από την Εnya. Η Night Time την υπέγραψε για το αέρινο “I’ll Lose My Head” και οι καλές κριτικές στη Μεγάλη Βρετανία μόλις ξεκίνησαν (δίκαια).  Μερικές φορές, οι πιο απλές συνθέσεις είναι και οι πιο όμορφες. Με την ώθηση μάλιστα που μπορεί να της δώσει το Μπρίστολ, ως νέα της πατρίδα, νομίζω ότι η γαλήνη στη μουσική της Chaouche θα μείνει στο ραντάρ μας. Υπο συνθήκες μπορεί να αποτελέσει γιατρικό.

Ακούτε δείγματα στη Spotify λίστα