search

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ

Τους έστησαν πρόσφατα μέλη ήδη αναγνωρισμένων σχημάτων, και ετοιμάζονται να εγκαινιάσουν δυναμικά τη νέα σαιζόν: Σάββατο 29 και Κυριακή 30 Σεπτέμβρη θα παίξουν στο Κέντρο Πολιτισμού-Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στο μεγάλο γαστρονομικό φεστιβάλ Taste Of Athens, ενώ από τον Οκτώβρη επιστρέφουν στο υπόγειο της πιτσαρίας Crust. Είπαμε έτσι να μάθουμε μερικά πράγματα από πρώτο χέρι

Σε περίπτωση που δεν κατεβήκατε στο υπόγειο της πιτσαρίας Crust ένα από τα δευτεριάτικα βράδια του περασμένου Μάρτη για να τους απολαύσετε συνοδεία της Δήμητρας Γαλάνη, πιθανόν το όνομα TFAΤFY να μην κρούει κάποιο κουδουνάκι στο μυαλό σας. Μουσικοί χείμαρροι θα παίξουν όμως νοερά όταν διαβάσετε κάποια σημεία του βιογραφικού πίσω από αυτό το παράξενο ακρωνύμιο: Planet Of Zeus, Imam Baildi, Modrec, Night Knight, Μόνικα και Λένα Πλάτωνος, απ' όλα έχει ο μπαξές. Οι Μηνάς Λιάκος (κιθάρα), Σεραφείμ Γιαννακόπουλος (ντραμς), Στέλιος Προβής (μπάσο) & Σπύρος Μάνεσης (πλήκτρα) πρόσφατα έβγαλαν το ντεμπούτο τους Well Excuse Me (δείτε εδώ), αποδεικνύοντας περίτρανα τη χημεία τους και το εύρος των jazz funk πειραματισμών τους. Αυτά με τον δίσκο. Γιατί στις συνεντεύξεις αποδεικνύουν, εκτός των άλλων, και πόσο χιούμορ έχουν...

Well, excuse me, αλλά από πού βγαίνει το TFATFY;


Είναι ένα ακρωνύμιο που προέκυψε απ' το χόμπι συγκεκριμένου μέλους της μπάντας (δεν θα το κατονομάσουμε) να διαβάζει ελληνο-αγγλικό λέξικο και όχι περιοδικά ποικίλης ύλης κατά τη διάρκεια των επισκέψεών του στην τουαλέτα. Αυτά πριν τα smartphones.

Όπως έδειξε και το όνομά σας, είστε από την κούνια «Ζαππικοί». Άλλες επιρροές κι αγαπημένα;

Το όνομα αποτελεί κυρίως έναν φόρο τιμής στον θρυλικό Βλάσση. Jaga Jazzist, Paul Bley, Thelonious Monk, John Abercrombie, Ahmad Jamal, Flanger, Medeski Martin & Wood κάποια ενδεικτικά απ αυτά που έρχονται άμεσα στο μυαλό.

Είναι τελικά ο Frank Zappa ο καλύτερος prog rock κιθαρίστας όλων των εποχών;

Σίγουρα είναι. Κάτι επίσης που πολλοί αγνοούν, είναι ότι από εκείνον πήρε το όνομά του και το Ζάππειο Μέγαρο.

Planet Of Zeus, Night Knight, Imam Baildi, Modrec: μάλλον πιστεύετε στα supergroups. Πώς προέκυψε και πώς είναι η  συνύπαρξη ανθρώπων που μετράνε τόσα χρόνια σε διαφορετικά μουσικά κουρμπέτια;

Το γκρουπ προϋπήρχε ως τρίο το μακρινό 2003. Μετά από τη συνύπαρξή μας στη Δήμητρα Γαλάνη έγινε και η μεταγραφή αεροδρομίου που ακούει στο όνομα Σπύρος Μάνεσης. Η συνύπαρξη αυτή είναι τόσο καλή, ώστε αναπόφευκτα θα οδηγήσει και στη συγκατοίκηση στο εγγύς μέλλον.

11jjTf_2.JPG

Η στερεοτυπική αντίληψη για έναν jazz/funk μουσικό θέλει τη ζωή του ένα ατελείωτο τζαμάρισμα. Πόσο σημαντικό είναι το jam για εσάς;

Το jam μας άρεσε από πολύ μικρή ηλικία, όταν και πηγαίναμε με τη συγκοινωνία στο jam του Mike's Ιrish Bar. Εκεί μάθαμε πως το 12μετρο blues μπορεί να έχει 11, 13 η και 12,5 μέτρα, όπως και πολλά άλλα.

Μπορεί όμως ένας δίσκος όπως το Well, Excuse Me να προκύψει σχεδόν αποκλειστικά ως προϊόν τζαμαρίσματος; Ή η δισκογραφική διαδικασία μπορεί να είναι πιο «ξενέρωτη» από όσο τη φανταζόμαστε έξω απ' τον χορό;

Η διαδικασία είναι ακριβώς όπως έχει αποτυπωθεί στα σχετικά βίντεο από τον δίσκο, τα οποία βρίσκονται στο YouTube. Πολλές φορές, η πιο στοχευμένη δουλειά γίνεται πριν την ηχογράφηση με τη χρήση του Sibelius. Του λογισμικού, όχι του πολύ γνωστού και αείμνηστου Φινλανδού συνθέτη!

Πώς αποτιμάτε το ντεμπούτο σας, μέχρι στιγμής; Είστε ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα;

Είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι, ιδίως επειδή ήταν μία διαδικασία 100% DIY. Ο καθένας από μας αποκόμισε πολλά απ' αυτό και επομένως φιλοδοξούμε να τα πάμε ακόμα καλύτερα στο επόμενο άλμπουμ. Κοιτάμε πάντα κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Άρα σε έναν δίσκο με 7-8 κομμάτια μιλάμε για 7-8 τελικούς.

11jjTf_3.JPG

Απ’ άκρη σ' άκρη τόσο στην εγχώρια, όσο και στη διεθνή μουσική παραγωγή, παρατηρείται το φαινόμενο της ρετρομανίας. Τι θέση έχει η νοσταλγία στις δικές σας συνθέσεις;

Καθένας μας έχει την αφετηρία του και αυτή εμφανίζεται πιθανότατα και στη μουσική που γράφει αλλά και στο πώς εκείνη αποτυπώνεται στον δίσκο, όχι τόσο όμως με την έννοια της νοσταλγίας. Στην παρούσα φάση, το φλέγον θέμα για εμάς δεν είναι η νοσταλγία, αλλά η οσφυαλγία που ταλαιπωρεί τον Μηνά μας εδώ και δυόμιση μήνες.

Τι να περιμένουμε λοιπόν στο άμεσο μέλλον;

Σίγουρα κάποιες εμφανίσεις: Σάββατο 29 και Κυριακή 30 Σεπτέμβρη θα παίξουμε στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στο μεγάλο γαστρονομικό φεστιβάλ Taste Of Athens, ενώ από τον Οκτώβρη επιστρέφουμε στο υπόγειο της πιτσαρίας Crust. Πιθανότατα, επίσης, να περιμένετε επόμενο δίσκο και βεβαιότατα γυμναστική και δίαιτα, αλλά από Δευτέρα.

Αν σας ζητήσω ένα τσιτάτο για κατακλείδα της κουβέντας μας, ποιο θα είναι αυτό;

Δουλίτσα να υπάρχει και μετά η υγεία.